فروشگاه اینترنتی خط تهران همراهفروشگاه اینترنتی سیم کارت ماهانا همراه

نگاهی به تاریخچه فعالیت 4 اپراتور ایران (همراه اول، ایرانسل، رایتل و تله کیش)

1398/09/13

همراه اول؛ اپراتور اول

 

«با تلفن همراه همیشه در مقصد هستید»

این یکی از معروف ترین جملات تبلیغاتی مربوط به بیست و چند سال پیش است که در آن زمان، از علاقمندان دعوت می شد تا از «نخستین شبکه تلفن متحرک جیبی» کشور استفاده کنند.

برای آشنایی بیشتر ایرانیان با مقوله تلفن همراه، مخابرات تصمیم گرفت در روزنامه ها تبلیغاتی داشته باشد و تکنولوژی جدید را به مردم بشناساند. یکی از اولین جملاتی که در روزنامه های سیاه و سفید بیست و چند سال پیش نقش بست، چنین بود: «شبکه تلفن متحرک به دو صورت قابل نصب در خودرو و دستی در اختیار متقاضی قرار داده می‌ شود تا در حال تردد، توقف در منزل یا محل کار مورد استفاده قرار گیرد.»

ثبت نام تلفن همراه در کشور ما از تیر ماه ۱۳۷۲ آغاز شد و در تابستان ۱۳۷۳، حدود ۱۰۰۰ مشترک قادر به دریافت و برقراری تماس با استفاده از شبکه ای نوین بودند. پس از گذشت یک سال، تعداد مشترکین به حدود ۹ هزار نفر رسیده بود. البته برای مدتی، تعداد مشترکین به شکل انفجاری افزایش پیدا نکرد. در واقع، قیمت تمام شده بالا برای سیم کارت و خود موبایل، آن را تبدیل به کالایی کاملاً لوکس کرده بود و گویی عموم مردم چندان باور نکرده بودند که چنین وسیله ای در آینده بیش از حد مورد نیازشان خواهد بود.

در نیمه دوم سال ۱۳۷۴ بود که بالاخره شوق و اشتیاق بهره گیری از تکنولوژی نوین موبایل، مردم را فرا گرفت و استقبالی گسترده از این فناوری به عمل آمد، به طوری که صف های طویلی شکل گرفت و افراد برای ثبت نام ساعت ها در صف ایستادند.

در همان زمان پوشش شبکه گسترش می یافت. پس از تهران، شهرهای بزرگ کشور نظیر مشهد، اهواز، تبریز، اصفهان و شیراز تحت پوشش شبکه قرار گرفتند. سپس در سال ۱۳۷۵ تعداد ۲۸ شهر دیگر قادر به استفاده از فناوری موبایل شدند و افرادی که ثبت نام کرده بودند، سیم کارت هایشان را دریافت کردند. البته در مقاطعی از زمان تعداد بالای متقاضیان دریافت سیم کارت و تلفن همراه از حجم برآورد شده و ظرفیت ها بیشتر بود و همین مسئله گاهی باعث کندی روند تحویل سیم کارت می شد. تعداد تلفن هاي داير شده در اين سال به بیش از 59000 شماره بالغ گشت و در پايان سال ۱۳۸۲ به بیش از 3 میلیون شماره رسيد.

در مقطع زمانی مورد بحث، تمام تمرکز اولین اپراتور کشور بر روی گسترش پوشش شبکه Voice در شهرهای مختلف قرار داشت و ایجاد زیرساخت ها و امکانات تازه تری مانند SMS یا Data در اولویت های بعدی قرار می گرفت.

این اپراتور در راستاي سياست برخورداري كليه اقشار كشور، اعم از ساكنين شهرهاي كوچك و بزرگ از امكانات ارتباطي، تعداد شهرهاي تحت پوشش تلفن همراه را از ۱۳۴ شهر در آغاز سال ۷۶، به ۶۶۷ شهر در پايان سال ۸۲ و ۱۱۶۷ شهر در اواسط سال ۹۱ رساند.

پس از ایجاد پوشش شبکه موبایل در تمام شهرها، همراه اول به سراغ فراهم کردن قابلیت دیگری به نام SMS رفت و آن را در اختیار مشترکان قرار داد.

همراه اول در سال ۱۳۸۰ توسعه زیرساخت برای تجهیز شبکه به پیام کوتاه را آغاز کرد و یک سال بعد، سرویس مذکور را به شکل ثبت نامی در اختیار کاربرانی که مایل به استفاده از آن بودند قرار داد. علت تاخیر در ارائه قابلیت ارسال و دریافت پیامک، ایجاد بسترهای بهینه تر برای Voice (مکالمه صوتی) و همچنین اولویت داشتن آن بر SMS بوده است. البته افزایش پوشش پیامک هم داستانی مشابه با خود تماس تلفنی داشت. هرچند در این فاز، توسعه با سرعت بسیار بیشتری انجام گرفت. ارسال و دریافت پیامک اولین بار در تهران امکان پذیر شد و در ادامه با تجهیز تمام مراکز استان و شهرها به SMS Center، پشتیبانی از این ویژگی هم در اختیار تمام کاربران قرار گرفت.

همراه اول که زیر نظر شرکت مخابرات ایران می‌باشد در سال ۱۳۸۹ پس از عرضه ۵ درصد از کل سهام خود در بازار فرابورس ایران از سهامی خاص به سهامی عام تغییر شخصیت حقوقی داد و نهایتاً در سال ۱۳۹۱ در شرکت بورس اوراق بهادار ایران پذیرفته شد.

هم اکنون شرکت ارتباطات سیار ایران حدود ۷۳ میلیون مشترک دارد و ۱۲۴۵شهر و بیش از ۷۰هزار کیلومتر از جاده های کشور را تحت پوشش قرار داده است. ضریب نفوذ این اپراتور حدود ۹۰.۳ درصد و ارتباط رومینگ بین الملل آن با ۲۷۰ اپراتور در ۱۱۲ کشور جهان برقرار است.

 

ایرانسل؛ اپراتور دوم

 

مهرماه ۱۳۸۲، در راستای اجرای برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور و تحقق ماده ۱۲۴ این برنامه و با هدف توسعه ارتباطات و مخابرات از طریق خصوصی‌سازی و سرمایه‌گذاری شرکت‌های خارجی و نیز به منظور حمایت از سرمایه‌گذاری خارجی و مشارکت بخش خصوصی داخلی و ترویج رقابت، تضمین رقابت سالم، کاهش تصدی‌گری، نظارت بر تعرفه‌ها و کیفیت خدمات و حمایت از مصرف‌کنندگان، مقدمات برگزاری مزایده اپراتوری دوم تلفن همراه توسط وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات برپا شد.

پس از انجام تشریفات مزایده و بررسی پیشنهادهای شرکت کنندگان، وزارت ارتباطات و فناوری‌‌ اطلاعات، نهایتا در ۲۷ بهمن ۱۳۸۲ کنسرسیوم ایرانسل را به عنوان برنده مزایده اپراتوری دوم تلفن همراه اعلام کرد.

با تصویب قانون اجازه موافقتنامه پروانه شبکه و خدمات ارتباطات سیار توسط مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان، در آذر ماه ۱۳۸4، مجوز اپراتور دوم از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی کشور و وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات برای شرکت ایرانسل صادر شد.

نزدیک به یک سال بعد و در تاریخ ۲۹ مهر ماه ۱۳۸۵ آنتن دهی در شبکه ایرانسل در سه شهر تهران، مشهد و تبریز آغاز شد. اگرچه سیم کارت های ایرانسل ابتدا در شهرهای کمی آنتن دهی داشتند ولی این اپراتور با استفاده از تخصص شریک خارجی خود به نام MTN، چند ویژگی را به صورت یک جا در اختیار کاربران قرار داد در حالی که اپراتور اول با استفاده از استعدادهای داخلی در پی گسترش قابلیت های نوین بود.

اگر کاربر ایرانسل بودید و در شهرهای محدودی حضور داشتید که پوشش آنتن دهی در آن وجود داشت، دسترسی به تماس تلفنی، پیامک و اینترنت موبایل هم امکان پذیر بود.

ایرانسل در ادامه فعالیت خود اینترنت موبایل از نوع GPRS را در اختیار کاربران قرار داد. همراه اول هم تقریباً در همان تاریخ اینترنت نسل 2G و 2.5G را در اختیار مشترکانش گذاشت و در سال ۸۶ آن را به نسل 2.75G ارتقاء بخشید.

پس از ورود ایرانسل به عرصه بازی و همچنین ارائه خدمات نسل 2.75G از سوی هر دو اپراتور، برای مقطعی کوتاه، استانداردهای مخابراتی ایران تقریباً با جهان تطابق و هماهنگی داشت و کاربران ایرانی هم از همان ویژگی هایی بهره می بردند که در اختیار شهروندان دیگر کشورهای پیشرفته جهان بود.

اما نسل سوم شبکه مخابراتی که آن را به اختصار 3G می نامیم، در پایان سال ۲۰۰۷ در حال فراگیر شدن بود. در واقع، در دسامبر ۲۰۰۷ (آذر ۱۳۸۶) تعداد ۱۹۰ اپراتور در ۴۰ کشور جهان خدمات نسل سوم را به مشتریان خود ارائه کردند. همانگونه که اشاره کردیم در آن زمان کاربران ایرانی از ارتباط GPRS بهره می بردند.

ایرانسل برای اینکه بتواند سهم بیشتری از بازار را به خود اختصاص دهد و خدمات و محصولات خود را در سراسر کشور گسترش دهد به فکر ارائه یک سرویس خوب در بستر اینترنت به نام سرویس اینترنت ثابت یا همان وایکمس (WIMAX) بود که در تاریخ 10 اسفند ماه 1387 رونمایی کرد. این سرویس علاوه بر این که یک امتیاز خوب برای ایرانسل به حساب می آمد بلکه اولین بار بود در کشور این خدمات توسط یک شرکت ارتباطی انجام می گرفت.

با عرضه فراگیر فناوری 3G در سراسر جهان، دوران طلایی هماهنگی شبکه مخابراتی ایران با استانداردهای جهانی پایان یافت. از سوی دیگر دولت نهم هم علاقه چندانی به گسترش دسترسی زودهنگام تکنولوژی 3G و افزایش سرعت اینترنت نداشت. حتی زمانی که پس از چند سال، اپراتور سوم کار خود را با ارائه این فناوری آغاز کرد، ملزم به محدود کردن سرعت اینترنت تا یک مگابیت شد.

 

رایتل؛ اپراتور سوم

 

رایتل که در سال ۱۳۸۶ (تحت عنوان شرکت ارتباطات شمس تامین نوین) تاسیس شده بود، در دی ماه ۱۳۸۸ پروانه ارائه خدمات نسل ۳ را دریافت نمود، اما کار خود را از خرداد ۱۳۹۰ آغاز کرد. این شرکت وابسته به سازمان تأمین اجتماعی (شستا) می باشد.

رایتل با شعار "زندگی در دستان شما" شروع به کار کرده و در حال حاضر با شعار "رایتل، همراه هوشمند" در حال فعالیت می‌باشد.

وجه تمایز رایتل با همراه اول و ایرانسل را می توان در نسل سوم شبکه مخابراتی دید که در کنار کیفیت بالاتر مکالمه، سرعت اینترنت بیشتری را هم در اختیار کاربران قرار می داد. البته همانگونه که می دانید، دو اپراتور اول پروانه مورد نیاز برای ارائه چنین خدماتی را به مشتریان خود در اختیار نداشتند.

دولت دهم در ابتدا انحصاری ۲ ساله را برای رایتل در نظر گرفته بود و قرار شد در این مدت، تنها رایتل ارائه دهنده خدمات نسل سوم شبکه باشد و دو اپراتور دیگر، از همان تکنولوژی ارتقا یافته نسل دوم (نسل2.75) استفاده کنند. در نتیجه چنین تصمیمی، برخی کاربران اپراتورهای اول و دوم برای استفاده از امکاناتی که در آن زمان در جهان کاملاً فراگیر شده بود، مجبور به خرید سیم کارت های اپراتور سوم می شدند. از سوی دیگر تاخیر خود اپراتور سوم در ارائه خدمات هم بر افزایش دوره انحصارش می افزود. در نهایت هم پروانه انحصاری رایتل تا تابستان ۹۳ تمدید شد.

اگرچه انحصار رایتل به دست دولت دهم امضا شده بود ولی دولت یازدهم که در تابستان ۱۳۹۲ روی کار آمد، با وجود تاکیدی که بر پیشبرد تکنولوژی های روز در مبحث فناوری اطلاعات داشت، پروانه انحصاری رایتل را لغو نکرد و به همین شکل، اپراتور سوم تا شهریور ۱۳۹۳ تنها ارائه دهنده خدمات G3 به ایرانیان بود.

این محدودیت در دولت یازدهم برداشته شد و پس از پایان زمان انحصار رایتل، وزیر ارتباطات اعلام کرد که هر سه اپراتور پروانه تجهیز شبکه به نسل سوم، چهارم و حتی بالاتر را در اختیار دارند.

از همان زمان به بعد بود که همراه اول و ایرانسل که به ترتیب بیشترین جمعیت مشترکین را در اختیار داشتند، موفق به آغاز توسعه شبکه پهن باند خود و استفاده از تکنولوژی های به روز دنیا شدند.

 

تله کیش؛ اپراتور چهارم

 

اپراتور تله کیش دومین اپراتور ثبت شده کشور است. در سال 1373 طی موافقت نامه اصولی صادره از وزارت پست و تلگراف و تلفن وقت، سازمان منطقه آزاد کیش مجوز اولین اپراتور تلفن همراه بخش خصوصی کشور را درجزیره کیش از سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی دریافت نمود و شبکه تلفن همراه کیش از سال 1374 توسط سازمان منطقه آزاد کیش راه اندازی شد.

سازمان منطقه آزاد کیش در سال 1379 در راستای توسعه و سرمایه گذاری در شبکه موبایل کیش، طی یک قرارداد BOT بهره برداری از اپراتور موبایل کیش را به مدت 15 سال به یک شرکت تله کامیونیکیشن کیش (تی کی سی) واگذار نمود. در طول مدت قرارداد سازمان با شرکت تی کی سی پوشش شبکه در قالب خدمات نسل دوم تلفن همراه در سطح جزیره کیش کامل گردید و ارتباطات متقابل بین اپراتوری داخل کشور و رومینگ بین الملل اپراتور موبایل کیش با سایر اپراتورهای خارجی نیز تحت نظارت سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی شکل گرفت.

شرکت توسعه ارتباطات و فناوری اطلاعات کیش از مرداد ماه سال 1395 و با توجه به پایان قرارداد با شرکت تی کی سی و به منظور ارتقای نسل شبکه موبایل کیش، گسترش فضای نامبرینگ و توسعه خدمات متنوع بر بستر تلفن همراه به مشترکین همگام با آخرین پیشرفت‌های روز تکنولوژی موبایل در دنیا، مدیریت و برنامه ریزی هدفمند خود را برای اداره اپراتور تلفن همراه جزیره کیش با نام تجاری تله کیش آغاز کرد.

هم اکنون این اپراتور دارای بیش از 15 هزار مشترک فعال می باشد.

 

نکاتی-که-قبل-از-انتقال-شماره-تلفن-همراه-یا-ترابرد-باید-بدانیم

نکاتی که قبل از انتقال شماره تلفن همراه یا ترابرد باید بدانیم

قبلی
تماس-با-پشتیبانی-شرکتهای-ایرانسل-و-رایتل

روش‌های تماس با پشتیبانی ایرانسل (۷۰۰) و رایتل (۲۰۰)

بعدی

ثبت امتیاز :

(26 امتیاز)